Wat is het verschil tussen geringe en matige kortademigheid in ABCD?

Matige kortademigheid wordt in NTS omschreven als: “gebruik van hulpademhalingsspieren, kan niet meer dan een aantal meters lopen zonder op adem te moeten komen“.

Geringe kortademigheid wordt in NTS omschreven als: “(gevoel van) lichte benauwdheid, geen gebruik van hulpademhalingsspieren”.

‘Matig kortademig’ is dus objectief vast te stellen door de triageprofessional, terwijl geringe kortademigheid een gevoel is van de patiënt.

Daarnaast moet het totaalplaatje worden meegewogen. Wanneer iemand met COPD belt, dan is het lastiger om de mate van kortademigheid goed in de ABCD te beoordelen, omdat deze patiënten veel meer gewend zijn dan mensen met gezonde longen. De mate van kortademigheid zal dan beter kunnen worden bepaald samen met de patiënt. De patiënt weet over het algemeen heel goed hoe benauwd hij/zij is. Het kan dan voorkomen dat de kortademigheid die wel objectief kan worden vastgesteld niet meedoet bij het bepalen van de urgentie, omdat dit niet de klacht is waarover men contact opneemt.